அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறிய ஹிஜ்ரத் சம்பவம்

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِ يمِ

அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (என் தந்தை) ஆஸிப் அவர்களிடமிருந்து ஒரு சேணத்தை பதிமூன்று திர்ஹம்களுக்கு வாங்கினார்கள். பிறகு அபூபக்ர் (ரழி) ஆஸிப் அவர்களிடம், "அல்-பராஃவிடம் இதை என் வீட்டிற்குச் சுமந்து வரச் சொல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை! அல்லாஹ் வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஹிஜ்ரத் செய்ய) வெளியேறியபோது, நீங்களும் அவர்களுடன் இருந்தீர்களே, அப்போது நீங்கள் என்ன செய்தீர் கள் என்று எங்களுக்கு அறிவிக்கும் வரை (அவர் இதைச் சுமந்து செல்ல அனுமதிக்க மாட்டேன்)" என்றார். 

அபூபக்ர் (ரழி) கூறினார்கள்: "நாங்கள் வெளியே றினோம். இரவில் பயணித்தோம். எங்கள் பகலை யும் இரவையும் விரைவுபடுத்தினோம் (அதாவது, பகலிலும் இரவிலும் விரைந்து சென்றோம்). நண்பகல் நேரம் வந்ததும் (சூரியன் உச்சியில் நின்று வெயில் கடுமையாக இருந்தபோது), நிழல் தேடுவதற்கு ஏதேனும் இடம் உள்ளதா என்று நான் (சுற்றிலும்) பார்த்தேன். ஒரு பாறையைக் கண் டேன். அதனிடம் சென்றேன். அதில் சிறிதளவு நிழல் எஞ்சியிருந்தது. நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக (அந்த இடத்தைச்) சமப் படுத்தி, ஓர் ஆடையை (ஃபர்வா எனும் தோல் விரிப்பை) விரித்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! படுத்து ஓய்வெடுங்கள்' என்று கூறினேன். அவர்கள் படுத்துக்கொண்டார்கள். 

எங்களைத் தேடி யாராவது வருகிறார்களா என்று பார்க்க நான் வெளியே சென்றேன். அப்போது நான் ஆடு மேய்க்கும் ஒருவனைக் கண்டேன். 'சிறுவனே, நீ யாருக்குச் சொந்தமானவன்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன், 'குறைஷிகளில் ஒரு மனிதருக்கு' என்று (குறிப்பிட்டு) அவரது பெயரைச் சொன்னான். நான் அவரைத் தெரிந்திருக்கிறேன். நான், 'உன் ஆடுகளில் பால் உள்ளதா?' என்று கேட்டேன். அவன், 'ஆம்' என்றான். நான், 'எனக்காகக் கொஞ்சம் பால் கறப்பாயா?' என்று கேட்டேன். அவன், 'ஆம்' என்றான்.

நான் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டேன்; அவன் ஒரு ஆட்டைப் பிடித்தான். பின்னர் அதன் மடியிலிருந்து தூசியைத் தட்டிவிடுமாறும், பிறகு தன் கைகளிலிருந்து தூசியைத் தட்டிவிடுமாறும் அவனிடம் சொன்னேன். என்னிடம் ஒரு சிறிய தோல் பாத்திரம் (இதாவா) இருந்தது; அதன் வாயில் ஒரு துணி சுற்றப்பட்டிருந்தது. அவன் எனக்காகச் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தான். (நான் பாலைக் கறந்த) பாத்திரத்தின் அடிப்பகுதி குளிர்வடைவதற்காக நான் அதன் மீது தண்ணீரை ஊற்றினேன் (அதாவது, பாத்திரத்தின் வெளிப்புறத்தில் தண்ணீரை ஊற்றினேன்).

பிறகு நான் அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தேன். நான் அவர்களை அடைந்தபோது, அவர்கள் விழித்திருந்தார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, அருந்துங்கள்' என்றேன். அவர்கள் நான் திருப்தியடையும் வரை அருந்தினார்கள். பிறகு நான், 'பயணத்தைத் தொடங்கும் நேரம் வந்துவிட்டதா?' என்று கேட்டேன். எனவே நாங்கள் புறப்பட்டோம். (எங்களைத் தேடும்) மக்கள் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் சுராக்கா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் என்பவரைத் தவிர வேறு யாரும் எங்களை நெருங்கவில்லை; அவர் தனது குதிரையில் வந்து கொண்டிருந்தார்.

நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! துரத்தி வருபவர் நம்மை நெருங்கிவிட்டார்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், **'லா தஹ்ஸன் இன்னல்லாஹ மஅனா'** (கவலைப்படாதீர், நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்) (இது அல்குர்ஆன் 9:40 வசனத்தின் ஒரு பகுதி) என்று கூறினார்கள். அவர் எங்களுக்கு மிக அருகில், அதாவது எங்களுக்கும் அவருக்கும் இடையில் ஒன்று அல்லது இரண்டு அல்லது மூன்று ஈட்டிகள் அளவு தூரம் இருந்தபோது, நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! துரத்தி வருபவர் நம்மைப் பிடித்துவிட்டார்' என்று கூறி அழுதேன்.

அதற்கு அவர்கள், 'ஏன் அழுகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் எனக்காக அழவில்லை; மாறாக உங்களுக்காகவே அழுகிறேன்' என்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனுக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்து, **'அல்லாஹும்மக்ஃபினாஹு பிமா ஷிஃத்'** (யா அல்லாஹ்! நீ நாடிய விதத்தில் அவனிடமிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக!) என்று கூறினார்கள். உடனே திடமான அந்த பூமியில் அவனது குதிரையின் கால்கள் அதன் வயிறு வரை புதைந்தன. அவன் அதிலிருந்து கீழே குதித்தான்.

அவன், 'முஹம்மதே! இது உங்களின் வேலை என்பதை நான் அறிவேன். எனவே நான் இருக்கும் இந்த (ஆபத்தான) நிலையிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றுமாறு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எனக்குப் பின்னால் உங்களைத் தேடி வருபவர் களிடம் (பாதை மாறிச் செல்லுமாறு கூறி) உண்மையை மறைத்து விடுவேன். இதோ என் அம்புக்கூடு; இதிலிருந்து ஒரு அம்பை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் இன்னின்ன இடத்தில் என்னுடைய ஒட்டகங்களையும் ஆடுகளையும் கடந்து செல்வீர்கள்; அவற்றிலிருந்து உங்களுக்குத் தேவையானதை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினான். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'எனக்கு அதன் தேவை இல்லை' என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்; அவன் விடுவிக்கப்பட்டான். அவன் தன் தோழர்களிடம் திரும்பிச் சென்றான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் நானும் மதீனாவை அடையும் வரை தொடர்ந்து சென்றோம். அங்கே மக்கள் அவர்களைச் சந்தித்தனர். அவர்கள் சாலை களிலும் வீடுகளின் மேல்தளங்களிலும் வெளியே வந்தனர். பணியாளங்களும் சிறுவர்களும் பாதையில் திரண்டு, 'அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) வந்துவிட்டார்கள்! முஹம்மது (ஸல்) வந்துவிட்டார்கள்!' என்று முழங்கினார்கள்.

மக்கள் தங்களில் யாருடைய வீட்டில் அவர் தங்குவார்கள் என்று போட்டியிட்டனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இன்றிரவு நான் அப்துல் முத்தலிப்பின் தாய்வழி உறவினர்களான பனூ நஜ்ஜார் கோத்திரத்தாருடன் தங்குவேன்; அதன் மூலம் அவர்களைக் கௌரவிப்பேன்' என்று கூறினார்கள். மறுநாள் காலையில், அவர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட இடத்திற்கு (அல்லாஹ்வின் கட்டளைப்படி) சென்றார்கள்.

அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: முஹாஜிரீன்களில் எங்களிடம் முதலில் வந்தவர் பனூ அப்தித்-தார் குலத்தைச் சார்ந்த முஸ்அப் பின் உமைர் அவர்களாவார். பிறகு பனூ ஃபிஹ்ர் குலத்தைச் சார்ந்த பார்வை யற்ற இப்னு உம்மி மக்தூம் அவர்கள் வந்தார்கள். பிறகு உமர் பின் அல்-கத்தாப் அவர்கள் இருபது சவாரி வீரர்களுடன் எங்களிடம் வந்தார்கள். நாங்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர் களுக்கு என்ன ஆனது?' என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், 'அவர்கள் எனக்குப் பின்னால் வருகிறார்கள்' என்றார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள்; அவர்களுடன் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள்.

அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் 'அல்-முஃபஸ்ஸல்' (எனும் குர்ஆன்) அத்தியா யங்களில் பலவற்றை மனனம் செய்த பிறகே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனா) வந்தார்கள். [ஸஹீஹ் [புகாரி 3615 மற்றும் முஸ்லிம் 2009] முஸ்னது அஹ்மத் : 3]

 الحمدلله

 

 

   The narration of  Abu Bakkr (RA) about a part of Hijra:

وبركاتة السلام عليكم ورحمة الله 

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِيمِ

It was narrated that al-Bara' bin 'Azib said:

Abu Bakr (RA) bought a saddle from ‘Azib for thirteen dirhams, then Abu Bakr (RA) asked to 'Azib. “Tell al-Bara to carry it to my house.” He said: “No, not until you tell us what happened when the Messenger of Allah (SAW) went out and you were with him”. Abu Bakr (RA) said: We started our journey at the beginning of the night and we hastened for one day and one night, until it was midday. I looked into the distance to see whether there was anywhere to seek shade, and I saw a rock, so I went to it and it had a little shade. I smoothed the ground for the Messenger of Allah (SAW) and spread a garment of camel hair for him, and said: ‘Lie down and rest, O Messenger of Allah. So he lay down’, and I went out to see if I could spot anyone looking for us. Then I saw a shepherd and I said: ‘Who do you belong to, O boy?’ He said: ‘To a man of Quraish. He mentioned his name and I recognised’. I said: ‘Is there any milk in your sheep?’ He said:” Yes”. I asked: ‘Will you milk some for me?’ He said: ‘Yes’. I told him to do that, so he caught a sheep, then I told him to brush the dust from its teat, then to brush the dust off his hands. I had a small vessel with me on the neck of which was a cloth. He milked a little bit of milk for me and I poured it into the vessel until it cooled down. 

Then I came to the Messenger of Allah (SAW). When I reached him, he had already woken up. I said: ‘Drink, O Messenger of Allah’. He drank until I was pleased, then I said: Is it time to move on? So we moved on and the people were coming after us but none of them caught up with us except Suraqah bin Malik bin Ju'shum, who was riding a horse of his, I said: ‘O Messenger of Allah, someone has caught up with us’. He said: `Do not be afraid, for Allah is with us.` When he got close to us, and there was no more between us and him then the length of a spear or two or three spears, I said: “O Messenger of Allah, this pursuer has caught up with us, and I wept”. He said: `Why are you weeping? ` I said: “I am not weeping for myself; rather I am weeping for you”. The Messenger of Allah (SAW) prayed against him [the pursuer] and said: “O Allah, protect us from him by whatever means You will.” Then his horse's legs sank into the solid ground up to its belly, and he fell off it. He said: “O Muhammad, I know that this is because of you; pray to Allah to save me from my predicament, and by Allah I shall divert away from you any one who is behind me of those who are seeking you. Here is my quiver, take one arrow. You are going to pass by some camels and sheep of mine in such and such a place, take whatever you need from there”. The Messenger of Allah (SAW) said: `I have no need of it '.   The Messenger of Allah (SAW) prayed for him and he was released, and he went back to his companions. The Messenger of Allah (SAW) and I continued on our way until we came to Madinah, where the people met him. They came out on the road and on the roofs, and a lot of servants and children crowded the road saying: Allahu Akbar, the Messenger of Allah (SAW) has come, Muhammad has come. The people disputed as to who he would stay with. The Messenger of Allah (SAW) said: `Tonight I will stay with Banun-Najjar, the maternal uncles of 'Abdul-Muttalib, to honour them thereby.” The next morning, he went where he was instructed. Al-Bara' bin 'Azib said: The first of the Muhajireen to come to us was Mus'ab bin 'Umair, the brother of Banu 'Abdud-Dar. Then Ibn Umm Maktoom, the blind man and brother of Banu Fihr, came to us. Then 'Umar bin al-Khattab, came to us with twenty riders and we said: What happened to the Messenger of Allah (SAW)? He said: He is behind me. Then the Messenger of Allah (SAW) came and Abu Bakr (RA) was with him. Al-Bara said: the Messenger of Allah (SAW) did not come until I had read some soorahs from al-Mufassal [Al-Mufassal is that portion of the Qur'an which goes from Qaf to an-Nas].  [Sahih Bukhari, 3615 and Muslim. 2009] 

الحمدلله

 

 

கேள்வி: எது மனிதனை அல்லாஹீதாலாவிடம் உயர்த்தும்?

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِيمِ

அல்லாஹுதாலா குர்ஆனில் கூறுகிறான், “நிச்சயமாக, நாம் மனிதனை மிக அழகிய அமைப்பில் படைத்தோம்; பின்னர் அவனைத் (அவன் செயல்களின் காரணமாக) தாழ்ந்தவர்களில் மிகத் தாழ்ந்தவனாக ஆக்கினோம்”. [95:4]

பின்வரும் 9 வசனங்களில் அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் மனிதன் மிக்க நன்றி கெட்டவனாக இருக்கின்றான் என்று கூறுகிறான்:

அவன்தான் உங்களை வாழச் செய்கிறான்; பிறகு அவனே மரணம் அடையச் செய்கிறான். அதன் பின்னர் அவனே உங்களை உயிர்ப்பிப்பவன் (எனினும்) நிச்சயமாக மனிதன் நன்றிகெட்டவனாக இருக்கிறான். [22:66]

(இவையன்றி) நீங்கள் அவனிடம் கேட்ட யாவற்றிலிருந் தும் அவன் உங்களுக்குக் கொடுத்தான்; அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை நீங்கள் கணிப்பீர்களாயின் அவற்றை நீங்கள் எண்ணி முடியாது! நிச்சயமாக மனிதன் மிக்க அநியாயக்காரனாகவும், மிக்க நன்றி கெட்டவனாகவும் இருக்கின்றான். [14:34].

இன்னும் அவனே உங்களுக்குச் செவிப்புலனையும், பார்வைகளையும், இதயங்களையும் படைத்தவன்; மிகக் குறைவாகவே அவனுக்கு நீங்கள் நன்றி செலுத்துகிறீர்கள். [23:78]

அவன்தான் உங்களுக்கு இரவை ஆடையாகவும், நித்திரையை இளைப்பாறுதலாகவும் ஆக்கியிருக்கின்றான்; இன்னும், அவனே பகலை உழைப்பிற்கு ஏற்றவாறு ஆக்கியிருக்கிறான். இன்னும், அவன்தான் தன்னுடைய கிருபை (மழை)க்கு முன்னே காற்றுகளை நன்மாராயமாக அனுப்பி வைக்கின்றான்; மேலும், (நபியே!) நாமே வானத்திலிருந்து தூய்மையான நீரையும் இறக்கி வைக்கிறோம். இறந்து போன பூமிக்கு அதனால் உயிர் அளிக்கிறோம்; நாம் படைத்துள்ளவற்றிலிருந்து கால் நடைகளுக்கும், ஏராளமான மனிதர்களுக்கும் அதை பருகும்படிச் செய்கிறோம். அவர்கள் படிப்பினை பெறுவதற்காக அவர்களுக்கு இதனை (குர்ஆனை) நாம் தெளிவு படுத்துகிறோம். மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் நன்றி கெட்டவராகவே இருக்கின்றனர். [25:47-50]

இன்னும், கடலில் உங்களை ஏதேனும் துன்பம் தீண்டினால், அவனையன்றி நீங்கள் (தெய்வங்கள் என) எவற்றை அழைத்துக் கொண்டிருந்தீர்களோ, அவையாவும் மறைந்து விடும்; எனினும் (அல்லாஹ்) உங்களை ஈடேற்றிக் கரையளவில் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் பொழுது நீங்கள் (அவனைப்) புறக்கணித்து விடுகிறீர்கள் - இன்னும், மனிதன் மகா நன்றி  மறப்பவனாகவே இருக்கின்றான். [17:67]

இன்னும், நிச்சயமாக நம்முடைய ரஹ்மத்தை - நல்லருளை மனிதர்கள் சுவைக்கும்படிச் செய்தால், அது கண்டு அவர்கள் மகிழ்கிறார்கள்; ஆனால் அவர்களுடைய கைகள் முற்படுத்தியுள்ள (பாவத்தின் காரணத்)தால் அவர்களுக்குத் தீங்கு நேரிட்டால் - நிச்சயமாக மனிதன் நன்றி கெட்டு மாறு செய்பவனாக இருக்கின்றான். [42:48]

இன்னும், அவர்கள் அவனுடைய அடியார்களில் ஒரு பகுதியினரை அவனுக்கு(ப் பெண் சந்ததியை) ஆக்குகிறார்கள்; நிச்சயமாக மனிதன் பகிரங்கமான பெரும் நன்றி கெட்டவனாக இருக்கின்றான். [43:15]

நிச்சயமாக, மனிதன் தன் இறைவனுக்கு நன்றி கெட்ட வனாக இருக்கின்றான். அன்றியும், நிச்சயமாக அவனே இதற்குச் சாட்சியாகவும் இருக்கின்றான். இன்னும், நிச்சயமாக அவன் பொருளை நேசிப்பதில் அளவு கடந்தே இருக்கின்றான். [100:6-8]

அல்லாஹீதாலா இதை விரும்பவில்லை என்பதை கீழ்கண்ட வசனம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. ,"(நன்றி கெட்ட மனிதன்) அழிவானாக! எவ்வளவு நன்றி மறந்தவனாக அவன் இருக்கின்றான்!" [80:17]

மேலும் மனிதன் பெருமை கொள்பவனாக இருக்கின்றான்:

நாம் நம்மிடமிருந்து நற்கிருபையை மனிதன் சுவைக்கும் படிச் செய்து; பின்பு அதனை அவனை விட்டும் நாம் நீக்கி விட்டால், நிச்சயமாக அவன் நிராசைப்பட்டு பெரும் நன்றி கெட்டவனாகி விடுகின்றான். அவனுக்கு ஏற்பட்ட துன்பத் திற்குப் பின், நாம் அருட்கொடைகளை அவன் அனுபவிக் கும் படிச் செய்தால், “என்னை விட்டுக் கேடுகள் எல்லாம் போய்விட்டன” என்று நிச்சயமாகக் கூறுவான்; நிச்சயமாக அவன் பெருமகிழ்ச்சியும் பெருமையும் கொள்பவனாக இருக்கின்றான். [11:9 &10]

மனிதன் அநியாயம் செய்பவனாகவும், அறிவிலியாகவும் இருக்கின்றான்:

நிச்சயமாக வானங்களையும், பூமியையும், மலைகளையும் (நம் கட்டளைகளான) அமானிதத்தை சுமந்து கொள்ளுமாறு எடுத்துக் காட்டினோம்; ஆனால் அதைச் சுமந்து கொள்ள மறுத்தன;அதைப் பற்றி அவை அஞ்சின;ஆனால் மனிதன் அதைச் சுமந்தான்; நிச்சயமாக மனிதன் (தனக்குத்தானே) அநியாயம் செய்பவனாகவும், அறிவிலியாகவும் இருக்கின்றான். [33:72]

மனிதன் அவசரக்காரனாக இருக்கின்றான்:

மனிதன், நன்மைக்காக பிரார்த்தனை செய்வது போலவே (சில சமயம்) தீமைக்காகவும் பிரார்த்திக்கின்றான்; (ஏனென்றால்) மனிதன் அவசரக்காரனாக இருக்கின்றான். [17:11]

மனிதன் அவசரக்காரனாகவே படைக்கப்பட்டிருக்கின்றான்; விரைவில் (வேதனைக்கான) என் அத்தாட்சிகளை உங்களுக்குக் காண்பிப்பேன்; ஆகவே நீங்கள் அவசரப் படாதீர்கள். [21:37]

இன்னும் எவர் மறுமையை நாடி அதற்காகத் தக்க பிரயாசையுடன், முஃமினாகவும் இருந்து முயல்கின்றாரோ, அ(த்தகைய)வர்களின் முயற்சி (அல்லாஹ்விடத்தில் நற்கூலிக்குரியதாக) ஏற்றுக் கொள்ளப்படும். [17:19]

மனிதன் உலோபியாகவே இருக்கின்றான்:

“என்னுடைய இறைவனின் (ரஹ்மத்து என்னும்) அருள் பொக்கிஷங்களை நீங்கள் சொந்தப்படுத்திக் கொண்டு இருப்பீர்களானாலும், அவை செலவாகி விடுமோ என்ற பயத்தினால், நீங்கள் (அவற்றைத்) தடுத்துக்கொள்வீர்கள் - மேலும், மனிதன் உலோபியாகவே இருக்கின்றான்” என்று (நபியே!) நீர் கூறும். [17:100]

வழிகாட்டிய பொழுதும் மனிதன் தர்க்கம் செய்பவனாகவே இருக்கின்றான்:

இன்னும், நிச்சயமாக நாம் இந்த குர்ஆனில் ஒவ்வோர் உதாரணத்தையும் மனிதர்களுக்காக விளக்கியுள்ளோம். எனினும் மனிதன் அதிகமாகத் தர்க்கம் செய்பவனாகவே இருக்கின்றான். [18:54]

அல்லாஹ் சுப்ஹானஹுதாலா கூறுவது போல், “நிச்சயமாக, நாம் மனிதனைச் சிரமத்தில் படைத்தோம்” [90:4], மனிதன் தான் எப்போதும் மகிழ்ச்சி யற்றவனாகவும், சுமையுற்ற வனாகவும், எப்போதும் துன்பத்தில் இருப்பவனாகவும் உணர்கிறான்.  மனிதன் தனது ஐந்து கடமைகளையும் நிறை வேற்றி,  பின்வருபனவற்றையும் செய்ய வேண்டும்:

★ தன்னை படைத்தவனை தீவிரமாக வணங்தல்,

★ தனது படைப்பாளனுக்கு நன்றி செலுத்துதல்,

★ பணிவுடன் இருத்தல்,

★ பொறுமையுடன் இருத்தல்,

★ நம்பிக்கையில் உறுதியுடன்  இருத்தல்,

★ தற்பெருமை பேசுவதைத் தவிர்த்தல்,

★ அல்லாஹ்வின் விருப்பத்திற்குக் கட்டுப்படுதல்,

★ இஸ்திஃபார் செய்தல் [பாவங்கள், தவறுகள் போன்றவற்றிற்காக வருந்துதல் மற்றும் மன்னிப்புக் கோருதல்],

★ அல்லாஹ்வின் கருணை யையும் மன்னிப்பையும் கோருதல்,

★ பணத்தை மட்டுமல்ல, அல்லாஹ் கொடுத்த மற்ற அனைத்தையும் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ளுதல், மற்றும்

★ அமைதியைப் பரப்புதல்!

இதனால் அவன் இரு உலகங்களிலும் அமைதி, வெற்றி மற்றும் உயர்ந்த அந்தஸ்தைப் பெறலாம்.

الحمدلله

 

Question: How to get the highest status from Allahuthala in both the worlds?

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

سْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِيمِ

Allahuthala says in Quran, “Verily, We created man of the best stature (mould), Then We reduced him to the lowest of the low ( because of his deeds)”. [95:4]. Allah says in the Holy Quran in nine places that man is ungrateful:

“He is the One Who gave you life, then will cause you to die, and then will bring you back to life. Butsurely humankind is ever ungrateful”. [22:66]

“He has granted you all that you asked Him for. If you tried to count His blessings, you would never be able to number them. Indeed humankind is truly unfair, totally ungrateful“ [14:34].

He is the One Who created for you hearing, sight, and intellect. ˹Yet˺ you hardly give any thanks. [23:78]

He is the One Who has made the night for you as a cover, and ˹made˺ sleep for resting, and the day for rising. And He is the One Who sends the winds ushering in His mercy, and We send down pure rain from the sky, giving life to a lifeless land, and providing water for countless animals and humans of Our Own creation. We certainly disperse it among them so they may be mindful, but most people persist in ungratefulness. [25:47 - 50]

When you are touched with hardship at sea, you totally forget all the gods you normally invoke, except Him. But when He delivers you safely to shore, you turn away. Humankind is ever ungrateful. [17:67]

And indeed, when We let someone taste a mercy from Us, they become prideful because of it. But when afflicted with evil because of what their hands have done, then one becomes totally ungrateful. [42:48]

Still the pagans have made some of His creation out to be a part of Him. Indeed, humankind is clearly ungrateful. [43:15]

Surely humankind is ungrateful to their Lord - and they certainly attest to this - and they are truly extreme in their love of worldly gains. [100:6]

So Allahuthala says firmly: "Condemned are disbelieving humans! How ungrateful they are to Allah!" [80:17]

Man is Boastful:

If We give people a taste of Our mercy then take it away from them, they become utterly desperate, ungrateful. But if We give them a taste of prosperity after being touched with adversity, they say, “My ills are gone,” and become totally prideful and boastful, [11:9 &10]

Man is ignorant of the consequences when he is wrong:

Indeed, We offered the trust to the heavens and the earth and the mountains, but they all declined to bear it, being fearful of it. But humanity assumed it, for they are truly wrongful to themselves and ignorant of the consequences, [33:72].

Man is Hasty:

And man invokes (Allah) for evil as he invokes (Allah) for good and man is ever hasty [17:11]

Man is created of haste, I will show you My Ayat (torments, proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.). Man is created of haste [21:37]

And whoever desires the Hereafter and strives for it, with the necessary effort due for it (i.e. do righteous deeds of Allah’s Obedience) while he is a believer (in the Oneness of Allah Islamic Monotheism), then such are the ones whose striving shall be appreciated, thanked and rewarded (by Allah).[17:19].

Man is Miserly:

Say: “If you possessed the treasure of the Mercy of my Lord (wealth, money, provision, etc.), then you would surely hold back (from spending) for fear of (being exhausted), and man is ever miserly!” [17:100]

Even after getting guidance, man used to argue and quarrel:

And indeed We have put forth every kind of example in this Qur’an, for mankind. But, man is ever more quarrelsome than anything. [18:54].

As Allah Subhanahuthala says, 

“Verily, We have created man in toil “[90:4], man always feel that he is unhappy, burdened and always in hardship. To avoid this feeling man has to perform all his five duties  along with the following:

★ worship hard,

★ be grateful to his Creator,

★ be humble,

★ be patient,

★ show steadfastness,

★ avoid boosting,

★ submit to Allah’s will,

★ perform istighfar [regret for sins, mistakes etc. and seeking forgiveness]

★ ask for Allah’s Mercy and Pardon,

★ share with others not only money but what Allah has given you and

★ spread peace!

If he follow all thes rhings he will definitely get peace, success and highest status in both the worlds.

الحمدلله

 

'ஆஷூரா' நாளில் நோன்பை   விரும்பியவர்  நோற்கலாம்; விரும்பியவர் விட்டுவிடலாம்

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِيمِ

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய காலத்தில் குறைஷிகள் 'ஆஷூரா' நாளில் நோன்பு நோற்று வந்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அந்நாளில் நோன்பு நோற்று வந்தார்கள். அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அந்நாளில் தாமும் நோன்பு நோற்றார்கள்; (பிறரையும்) நோன்பு நோற்குமாறு கட்டளை யிட்டார்கள். ரமலான் (நோன்பு) கடமையாக்கப்பட்டபோது, ஆஷூரா நாளில் நோன்பு நோற்பதை விட்டுவிட்டார்கள். எனவே, விரும்பியவர் அதை நோற்கலாம்; விரும்பியவர் அதை விட்டுவிடலாம்." ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்; ஸஹீஹுல் புகாரி : 2002

الحمدلله

Fasting on the day of 'Ashura’ is optional

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِيمِ

Narrated Aisha (RA): Quraish used to fast on the day of 'Ashura' in the Pre-Islamic period, and Allah's Messenger (SAW) too, used to fast on that day. When he came to Madhina, he fasted on that day and ordered others to fast, too. Later when the fasting of the month of Ramadan was prescribed, he gave up fasting on the day of 'Ashura' and it became optional for one to fast on it or not. [Sahih al-Bukhari 2002]

الحمدلله

                                   

 

முஹர்ரம் மாதத்தின் ஒன்பதாம் நாள் மற்றும் பத்தாம் நாள் ஆஷூரா நோன்பு

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِيمِ

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "ஆஷூரா (எனும்) பத்தாவது நாளில் நோன்பு நோற்கும்படி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள்." அபூ ஈஸா (இமாம் திர்மிதி) கூறுகிறார்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் இந்த ஹதீஸ் 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' (தரமுடையது) ஆகும். ஆஷூரா நாள் குறித்து அறிஞர்களிடத்தில் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. அவர்களில் சிலர் அது (முஹர்ரம் மாதத்தின்) ஒன்பதாம் நாள் என்றும், வேறு சிலர் அது பத்தாம் நாள் என்றும் கூறியுள்ளனர். மேலும், "ஒன்பதாம் நாளிலும் பத்தாம் நாளிலும் நோன்பு நோருங்கள்; யூதர்களுக்கு மாறு செய்யுங்கள்" என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இமாம் ஷாஃபிஈ, அஹ்மத் மற்றும் இஸ்ஹாக் ஆகியோர் இக்கருத்தையே (அதாவது, ஒன்பதாம் மற்றும் பத்தாம் நாட்களில் நோன்பு நோற்பதையே) கூறுகின்றனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு); [ஜாமிஉத் திர்மிதீ : 755]

الحمدلله