2. திருக்குர்ஆன் வசனமும் அது தொடர்பான ஆஹதீஸ்:

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِ يمِ

وَاِنْ مِّنْکُمْ اِلَّا وَارِدُهَا  كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا‌ ‏

"மேலும், அதனைக் ( சிராத் பாலம்) கடக்காமல் உங்களில் யாரும் ( சுவர்க்கம் புக) முடியாது; இது உம்முடைய இறைவனின் முடிவான தீர்மானமாகும்." (அல்குர்ஆன்: 19:71)

இந்த வசனத்தில் சிராத் பாலம்  பெயர் குறிப்பிடப் படவில்லை. கீழ் கண்ட ஆஹதீஸ் அந்த பாலத் தைப்பற்றி நமக்கு அறிவிக்கின்றன:

அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

...........பிறகு பாலம் கொண்டு வரப்பட்டு நரகத்தின் இரு கரைகளுக்கிடையே வைக்கப்படும். "நான் அதை முதன் முதலில் கடப்பேன் என் உம்மத்துடன்". நாங்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது என்ன பாலம்?” என்று கேட்டோம். அவர்கள், “வழுக்கக்கூடியது; சறுக்கக்கூடியது; அதில் கொக்கிகளும், வளைந்த முட்களும் இருக்கும். அவை நஜ்த் பகுதியில் விளையக்கூடிய ‘சஅதான்’ முட்செடியின் முட்களைப் போன்று அகன்றிருக்கும்; அதற்கு வளைந்த முள் இருக்கும்.” “இறைநம்பிக்கையாளர் அதைக் கண் இமைப்பதைப் போன்றும், மின்னலைப் போன்றும், காற்றைப் போன்றும், பந்தயக் குதிரைகள் மற்றும் ஒட்டகங்களைப் போன்றும் (வேகமாக) கடந்து விடுவார். (அவர்களில்) சேதமின்றி தப்புபவரும் உண்டு; காயங்களுடன் தப்புபவரும் உண்டு; நரக நெருப்பில் தள்ளப்படுபவரும் உண்டு. அவர்களின் கடைசி நபர் தரதரவென இழுத்துச் செல்லப்படுவார்.........” {ஸஹீஹுல் புகாரி : 7439].

சிராத் தொடர்பான மற்ற ஹதீஸ்கள் பின் வருமாறு:

மஸ்ரூக்  (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் இந்த ஆயத்தை ஓதிய போது: "பூமி வேறொரு பூமியாக மாற்றப்படும் அந்நாளில்..." (குர்ஆன் 14:48). ஆயிஷா (ரழி) கேட்டார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்கள் எங்கே இருப் பார்கள்?" அதற்கு  நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார் கள்: "ஸிராத்தின் (நரகத்தின் மீது அமைக்கப்படும் பாலத்தின்) மீது." [ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு) ஜாமிஉத் திர்மிதீ : 3121]

மஸ்ரூக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கேட்டார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! '(வல்அர்ளு ஜமீஅன் கப்ளத்துஹு யவ்மல் கியாமதி வஸ்ஸமாவாது மத்விய்யாதுன் பியமீனிஹி)' (அதாவது: 'பூமி முழுவதும் மறுமை நாளில் அவனது பிடியில் இருக்கும்; வானங்கள் அவனது வலது கையில் சுருட்டப்பட்டிருக்கும்' - அல்-குர்ஆன் 39:67). (இத்தகைய மகத்தான நாளில்) நம்பிக்கையாளர்கள் எங்கே இருப்பார் கள்?" என்று. நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆயிஷாவே! (நரகத்தின் மீது அமைக்கப்படும்) ஸிராத்தின் மீது (அவர்கள் இருப்பார்கள்)!" [ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு) ஜாமிஉத் திர்மிதீ : 3242]

சுபஹானல்லாஹ்! அப்பாலத்தை நாம் கற்பனை பண்ணி கூட பார்க்க முடியாத படி உள்ளது. யா அல்லாஹ்! நாங்கள் அதை எளிதாக கடந்து சுவர்க்கத்தை அடைய அருள் புரிவாயாக! ஆமீன்!

الحمدلله

 

2. Quran verse and the related Ahadith:

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِيمِ

There is none of you who will not pass over it (Sirath bridge over the Hell). This is a decree your Lord must fulfil. [Al Quran, 19:71].

In the above verse the Sirath bridge is not mentioned directly. But the following hadhith explains the nature of the bridge: Abu Sa'id al-Khudri (RA) reported that the Messenger of Allah (SAW) said:

........The bridge, known as the Sirath, will be set up over Hell. I (the Prophet (SAW) will be the first to cross it with my Ummah.We, the companions of the Prophet (SAW) asked, "O Allah's Messenger (SAW) What is the bridge?' He said, "It is a slippery (bridge) on which there are clamps and (Hooks like) a thorny seed that is wide at one side and narrow at the other and has thorns with bent ends. Such a thorny seed is found in Najd and is called As-Sa'dan.  Some of the believers will cross the bridge as quickly as the wink of an eye, some others as quick as lightning, a strong wind, fast horses or she-camels. So some will be safe without any harm; some will be safe after receiving some scratches, and some will fall down into Hell (Fire). The last person will cross by being dragged (over the bridge)........." [Sahih al-Bukhari, 7439]

The other ahadith regarding Sirath are the following:

Narrated Masruq (RA): "'Ayesha (RA) recited this Ayah: "The Day when the earth will be changed to another earth (14:48)". She asked: 'O Messenger of Allah (SAW)! Where will the people be?' He said: 'Upon the Sirat.'" [Jami` at-Tirmidhi 3121]

Narrated Masruq (RA) that 'Ayesha (RA)  asked: "O Messenger of Allah ( SAW)! - On the Day of Resurrection the whole earth will be grasped by His Hand and the heavens will be rolled up in His Right Hand (39:67). Where will the believers be?" He said: "Upon the Sirat O 'Ayesha!"[Jami` at-Tirmidhi, 3242]

We cannot even imagine a bridge which hold all the believers of earth! Subhanallah! May Allah Subhanahuthala make us all to cross the bridge quickly and enter into Paradise! Aameen!

الحمدلله

 

 

1. திருக்குர்ஆன் வசனமும் அது தொடர்பான ஹதீஸும்:

                                  

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِ يمِ

அபூ தர் அல்-கிஃபாரி (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமது இறைவனிடமிருந்து அறிவிக்கும் பொன்மொழிகளில், அவன் கூறியதாகவும் ஒன்று உள்ளது:

என் அடியார்களே, நான் எனக்காக அநீதியைத் தடை செய்துள்ளேன், அதை உங்களுக்குள்ளும் தடை செய்துள்ளேன், எனவே ஒருவரையொருவர் ஒடுக்காதீர்கள். என் அடியார்களே, நான் வழிகாட்டியவர்களைத் தவிர, நீங்கள் அனைவரும் வழிதவறியவர்கள், எனவே என்னிடம் வழிகாட்டு தலைத் தேடுங்கள், நான் உங்களுக்கு வழிகாட்டு வேன். என் அடியார்களே, நான் உணவளித்தவர் களைத் தவிர, நீங்கள் அனைவரும் பசியுடன் இருக்கிறீர்கள், எனவே என்னிடம் உணவைத் தேடுங்கள், நான் உங்களுக்கு உணவளிப்பேன். என் அடியார்களே, நான் ஆடை அணிவித்தவர் களைத் தவிர, நீங்கள் அனைவரும் நிர்வாணமாக இருக்கிறீர்கள், எனவே என்னிடம் ஆடையைத் தேடுங்கள், நான் உங்களுக்கு ஆடை அணிவிப் பேன். என் அடியார்களே, நீங்கள் இரவும் பகலும் பாவம் செய்கிறீர்கள், நான் எல்லாப் பாவங்க ளையும் மன்னிக்கிறேன், எனவே என்னிடம் மன்னிப்பைத் தேடுங்கள், நான் உங்களை மன்னிப்பேன். என் அடியார்களே, எனக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் வகையில் எனக்குத் தீங்கு செய் வதையும், எனக்கு நன்மை செய்யும் வகையில் எனக்கு நன்மை செய்வதையும் நீங்கள் அடைய மாட்டீர்கள். என் அடியார்களே, உங்களில் முதல் வரும் கடைசிவரும், உங்களில் மனிதரும் ஜின்னும் உங்களில் எவரேனும் ஒரு மனிதனின் மிகவும் பக்தியுள்ள இதயத்தைப் போல பக்தியுள்ளவர் களாக இருந்தாலும், அது எதிலும் என் ராஜ் ஜியத்தை அதிகரிக்காது. என் அடியார்களே! உங்களில் முதலானவரும் கடைசியானவரும், உங்களில் மனிதரும் ஜின்னும் உங்களில் எவரேனும் ஒருவனின் மிகக் கொடிய இதயத்தைப் போல தீயவர்களாக இருந்தாலும், அது என் ராஜ்ஜி யத்தை எந்த வகையிலும் குறைத்துவிடாது. என் அடியார்களே! உங்களில் முதலானவரும் கடைசி யானவரும், உங்களில் மனிதரும் ஜின்னும் ஒரே இடத்தில் ஒன்று கூடி என்னிடம் ஒரு கோரிக்கை யை வைத்தாலும், அவர் கேட்டதை நான் அனைவ ருக்கும் கொடுத்தாலும், கடலில் ஒரு ஊசியை இட்டால் அது கடலைக் குறைப்பதைப் போல, அது என்னிடம் உள்ளதைக் குறைத்துவிடாது. என் அடியார்களே! உங்கள் செயல்களையே நான் உங்களுக்காகக் கணக்கிட்டு, அதற்கேற்ப உங்களுக்குப் பிரதிபலன் அளிக்கிறேன். எனவே, நன்மையைக் காண்பவர் அல்லாஹ்வைப் புகழட்டும், தீமையைக் காண்பவர் தன்னைத் தவிர வேறு எவரையும் பழித்துக்கொள்ளாமல் இருக்கட்டும்.

இதை முஸ்லிம் (மேலும் திர்மிதி மற்றும் இப்னு மாஜாவும்) அறிவித்துள்ளனர்.

الحمدلله

 

1. A Quran verse and the related hadith:

                                              

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِيمِ

Abu Dharr (RA) reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying that Allah, the Exalted and Glorious, said:

"O My servants, I have forbidden oppression for Myself and have made it forbidden amongst you, so do not oppress one another. O My servants, all of you are astray except for those I have guided, so seek guidance of Me and I shall guide you, O My servants, all of you are hungry except for those I have fed, so seek food of Me and I shall feed you. O My servants, all of you are naked except for those I have clothed, so seek clothing of Me and I shall clothe you. O My servants, you sin by night and by day, and I forgive all sins, so seek forgiveness of Me and I shall forgive you. O My servants, you will not attain harming Me so as to harm Me, and will not attain benefitting Me so as to benefit Me. O My servants, were the first of you and the last of you, the human of you and the jinn of you to be as pious as the most pious heart of any one man of you, that would not increase My dominion in anything. O My servants, were the first of you and the last of you, the human of you and the jinn of you to be as wicked as the most wicked heart of any one man of you, that would not decrease My dominion in anything. O My servants, were the first of you and the last of you, the human of you and the jinn of you to rise up in one place and make a request of Me, and were I to give everyone what he requested, that would not decrease what I have, any more that a needle decreases the sea if put into it. O My servants, it is but your deeds that I record for you and then recompense you for. So let him who finds good, praise Allah, and let him who finds other than that blame no one but himself."

Sa'id said that when Abu Idris Khaulini narrated this hadith he knelt upon his knees. [Sahih Muslim, 2577 a]

الحمدلله

 

சுராக்கா பின் ஜுஃஷம் (ரழி)  மற்றும்  உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறிய ஹிஜ்ரத் ச ம்பவங்கள்

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِ يمِ

சுராக்கா பின் ஜுஃஷம் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

குறைஷி காஃபிர்களின் தூதர்கள் எங்களிடம் வந்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களையும் கொல்பவருக்கோ அல்லது கைது செய்பவருக்கோ, அவர்கள் இருவரில் ஒவ்வொருவருக்கும் (தனித்தனியாக) இரத்தப்பழி ஈடான (தியா) வெகுமதியை நிர்ண யித்திருப்பதாக அறிவித்தார்கள்.

நான் எனது பனீ முத்லிஜ் கோத்திரத்தின் சபை களில் ஒன்றில் அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்களில் ஒரு மனிதர் எங்களிடம் வந்தார். நாங்கள் அமர்ந் திருந்த நிலையில் அவர் எங்கள் முன் நின்று, "ஓ சுராக்கா! சற்று முன்பு கடற்கரையோரத்தில் சில உருவங்கள் தெரிவதை நான் பார்த்தேன். அவர்கள் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களும் அவரின் தோழர்களு மாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று நான் கருது கிறேன்" என்றார்.

சுராக்கா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் தான் (நாங்கள் தேடுபவர்கள்) என்பதை நானும் ஊகித்துக்கொண்டேன். இருப்பினும் நான் அவரிடம், 'இல்லை, அவர்கள் இல்லை; ஆனால் நம் கண்களுக்குத் தெரிந்த இன்னாரும் இன்னாரும் தான் சென்றார்கள்' என்று கூறினேன்.

நான் சிறிது நேரம் அந்த சபையில் இருந்துவிட்டு, பிறகு எழுந்து (எனது வீட்டிற்குச்) சென்றேன். எனது அடிமைப் பெண்ணிடம் ஒரு குன்றின் பின்னால் இருந்த எனது குதிரையைக் கொண்டு வந்து, எனக்காகத் தயாராக வைத்திருக்கச் சொன்னேன். பிறகு நான் எனது ஈட்டியை எடுத்துக்கொண்டு, என் வீட்டின் பின் வாசல் வழியாக, ஈட்டியின் கீழ் முனையைத் தரையில் இழுத்துக்கொண்டும், (அதன் பளபளப்பு வெளியில் தெரியாதவாறு) அதைத் தாழ்வாகப் பிடித்தபடியும் சென்றேன். பிறகு நான் எனது குதிரையை அடைந்து, அதன் மீது ஏறி, அதை வேகமாக ஓடச் செய்தேன்.

நான் அவர்களை நெருங்கியபோது, எனது குதிரை தடுமாறி, நான் அதிலிருந்து கீழே விழுந்தேன். பிறகு நான் எழுந்து, என் அம்புறாத்தூணியைப் பிடித்து, குறி சொல்லும் அம்புகளை எடுத்து, 'நான் அவர்களுக்குத் தீங்கு செய்ய முடியுமா அல்லது முடியாதா?' என்று குறி பார்த்தேன். நான் விரும்பாத குறிதான் (அதாவது, தீங்கு செய்ய முடியாது என்று) வந்தது. ஆனால் நான் (அக்குறி யைப் புறக்கணித்துவிட்டு) மீண்டும் என் குதிரை யின் மீது ஏறி, குறி சொல்லும் அம்புகளுக்கு மாறு செய்து, குதிரையை வேகமாக ஓடச் செய்தேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன். அவர்கள் இங்கும் அங்கும் திரும்பப் பார்க்கவில்லை; ஆனால் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அடிக்கடி திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது என் குதிரையின் முன் கால்கள் முழங்கால் வரை தரையில் புதைந்து, நான் அதிலிருந்து கீழே விழுந்தேன். பிறகு நான் அதைக் கடிந்து கொண்டேன். அது எழுந்தது; ஆனால் அதன் முன் கால்களைத் தரையிலிருந்து வெளியே எடுக்க மிகவும் சிரமப்பட்டது. அது (மீண்டும்) நேராக நின்றபோது, அதன் முன் கால்களிலிருந்து புகையைப் போல புழுதி வானத்தில் எழும்பியது.

பிறகு மீண்டும் குறி சொல்லும் அம்புகளால் குறி பார்த்தேன். (அப்போதும்) நான் விரும்பாத குறிதான் வந்தது. எனவே நான் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பளிப்பதாகக் கூறி (என்னை நெருங்கும் படி) அவர்களை அழைத்தேன். அவர்கள் நின்றார் கள். நான் எனது குதிரையின் மீது ஏறி அவர்களி டம் சென்றேன். அவர்களை நெருங்குவதிலிருந்து நான் தடுக்கப்பட்டதைக் கண்டபோதே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காரியம் (அல்லது மார்க்கம் வெகு விரைவில்) மேலோங்கும் என்பது என் மனதில் தோன்றியது.

எனவே நான் அவர்களிடம், "உங்கள் சமூகத்தார் உங்களுக்கு இரத்தப்பழி ஈடான வெகுமதியை நிர்ணயித்துள்ளனர்" என்று கூறினேன். மேலும் மக்கள் அவர்களைப் பற்றித் தீட்டியிருந்த திட்டங்களையும் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தேன். அவர்களுக்குப் பயண உணவையும் பொருட்க ளையும் (ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு) முன்வைத்தேன். ஆனால் அவர்கள் என்னிடமிருந்து எதையும் பெற்றுக்கொள்ளவில்லை; எதையும் கேட்கவு மில்லை. ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள், "(நாங்கள் செல்லும் செய்தியை) எம்மை விட்டும் மறைத்து விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். பிறகு நான் எனக்குப் பாதுகாப்பு மற்றும் அமைதிக்கான ஒரு பத்திரத்தை எழுதித் தருமாறு அவர்களிடம் கேட்டுக்கொண்டேன். அவர்கள் ஆமிர் பின் ஃபுஹைரா (ரழி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட, அவர் அதை எனக்கு ஒரு தோல் துண்டில் எழுதிக் கொடுத்தார். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள்.

உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஷாமிலி ருந்து திரும்பிக் கொண்டிருந்த முஸ்லிம் வியாபா ரிகளின் ஒரு வணிகக் கூட்டத்தில் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்தார்கள். அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்கும் (அணிந்துகொள்ள) வெள்ளாடைகளை வழங்கி னார்கள்.

மக்காவிலிருந்து (மதீனாவை நோக்கி) அல்லாஹ் வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்ட செய்தியை மதீனாவின் முஸ்லிம்கள் கேட்டபோது, அவர்கள் ஒவ்வொரு காலையும் 'ஹர்ரா' (எரிமலைக் கற்கள் நிறைந்த) பகுதிக்குச் செல்லத் தொடங்கினார்கள். நண்பகல் வெயில் அவர்களைத் திரும்பச் செல்லும் படி கட்டாயப்படுத்தும் வரை அவர்கள் அவருக் காகக் காத்திருப்பார்கள். ஒரு நாள், நீண்ட நேரம் காத்திருந்த பிறகு, அவர்கள் வீடு திரும்பினார்கள். அவர்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குள் சென்றபோது, ஒரு யூதர் தன் மக்களின் கோட்டைகளில் ஒன்றின் மேல்தளத்தில் ஏறி எதையோ பார்ப்பதற்காக நின்றார். அப்போது அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும், அவர்களின் தோழர்களை யும் வெண்ணிற ஆடை அணிந்தவர்களாக, கானல் நீருக்கு இடையே (தோன்றி மறைவதைக்) கண்டார்.

உடனே அந்த யூதர் தன் முழு சப்தத்தையும் உயர்த்தி, "ஓ அரபு மக்களே! இதோ, நீங்கள் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த உங்கள் பாக்கியம் (நற்பேறு) வந்துவிட்டது!" என்று உரக்கக் கத்தி னார். உடனே முஸ்லிம்கள் தங்கள் ஆயுதங்களை ஏந்திக்கொண்டு விரைந்தார்கள். அவர்கள் ஹர்ரா வின் வெளிப்புறத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சந்தித்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுடன் வலதுபுறம் திரும்பி, பனீ அம்ர் பின் அவ்ஃப் வசித்த பகுதியில் இறங்கினார்கள். இது ரபி-உல்-அவ்வல் மாதத்தில் ஒரு திங்கட்கிழமையன்று நடந்தது. அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து நின்று மக்களைச் சந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்; அதே நேரத்தில் அல்லாஹ் வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமைதியாக அமர்ந்தி ருந்தார்கள். வந்திருந்த அன்சாரிகளில், இதற்கு முன்பு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்திராத சிலர், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்கு முகமன் (சலாம்) கூறத் தொடங்கினார்கள். ஆனால், சூரிய ஒளி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது பட்டபோது, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் முன்னே வந்து தன் மேலாடையால் அவர்களுக்கு நிழல் கொடுத்தபோதுதான், மக்கள் அல்லாஹ் வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை (இவர்தான் தூதர் என்று) அறிந்து கொண்டார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனீ அம்ர் பின் அவ்ஃப் கூட்டத்தாரிடம் சில இரவுகள் (மூன்றிலிருந்து ஒன்பது இரவுகள் வரை) தங்கி, இறையச்சத்தின் மீது நிறுவப்பட்ட பள்ளிவாசலை (குபா பள்ளிவாசல்) நிறுவினார்கள். அல்லாஹ் வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதில் தொழுதார்கள். பிறகு தங்கள் வாகனத்தில் (ஒட்டகத்தில்) ஏறிச் சென்றார்கள். மக்களும் அவர்களுடன் நடந்து சென்றார்கள். மதீனாவில் (பின்னர்) ரசூல் (ஸல்) அவர்களின் பள்ளிவாசலாக அமையவிருந்த இடத்தில் அந்த ஒட்டகம் மண்டியிட்டது. அக்காலத்தில் முஸ்லிம்களில் சிலர் அவ்விடத்தில் தொழுது வந்தனர். அந்த இடம் அஸ்அத் பின் ஸுராரா (ரழி) அவர்களின் பராமரிப்பில் இருந்த சுஹைல் மற்றும் சஹ்ல் என்ற அநாதைச் சிறுவர்களுக்குச் சொந்தமான, பேரீச்சம் பழங்க ளைக் காயவைக்கும் களமாக (திடலாக) இருந்தது.

அவர்களின் வாகனம் மண்டியிட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் நாடினால், இதுவே நாம் தங்கும் இடமாக இருக்கும்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ் வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த இரண்டு சிறுவர் களையும் அழைத்து, அந்தத் திடலைப் பள்ளிவாச லாக ஆக்கிக்கொள்ள விலை பேசினார்கள். அந்த இரண்டு சிறுவர்களும், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஆனால் நாங்கள் அதை (உங்களுக்காக) அன்பளிப்பாகத் தருகிறோம்" என்று கூறினார்கள். (அதை ஏற்க மறுத்த நபி (ஸல்) அவர்கள், நியாய மான விலைக்கு அதை விலைக்கு வாங்கி) பிறகு அங்கே ஒரு பள்ளிவாசலைக் கட்டினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தாமாகவே அதன் கட்டுமானத் திற்காகச் செங்கற்களைச் சுமக்கத் தொடங்கி னார்கள். அவ்வாறு சுமக்கும்போது,

"ஹாதல் ஹிமாலு லா ஹிமால கைபர், ஹாதா அபர்ரு ரப்பனா வ அத்ஹர்"** (இந்தச் சுமை கைபரின் சுமை (போன்றது) அல்ல; இது எங்கள் இறைவனிடம் மிகவும் நன்மையானதும் தூய்மை யானதும் ஆகும்) என்று பாடிக் கொண்டிருந்தார் கள். மேலும், *"அல்லாஹும்ம இன்னல் அஜ்ர அஜ்ருல் ஆகிரா, ஃபர்ஹமில் அன்ஸார வல் முஹாஜிரா" (யா அல்லாஹ்! மறுமையின் கூலியே உண்மையான கூலியாகும். எனவே, அன்ஸாரி களுக்கும் முஹாஜிர்களுக்கும் நீ அருள் புரிவா யாக!)

என்றும் துஆ செய்துகொண்டிருந்தார்கள். இவ்வாறு நபி (ஸல்) அவர்கள், பெயர் குறிப்பிடப் படாத ஒரு முஸ்லிம் கவிஞரின் கவிதை வரியை உதாரணமாகக் கூறிப் பாடினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்) இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இந்த (மேற்கோள் காட்டப்பட்ட) கவிதை வரிகளைத் தவிர, முழுமையான வேறு எந்தக் கவிதை வரியையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பாடியதாக ஹதீஸ்களில் நமக்குச் செய்தி எட்டவில்லை."  [ஸஹீஹுல் புகாரி 3906]

الحمدلله

                                   

 

Suraqa bin Ju'sham‘s andSuraqa bin Ju'sham ‘s  narration about Hijrath:

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِيمِ

The nephew of Suraqa bin Ju'sham said that his father informed him that he heard Suraqa bin Ju'sham saying, "The messengers of the heathens of Quraish came to us declaring that they had assigned for the persons why would kill or arrest Allah's Messenger (ﷺ) and Abu Bakr, a reward equal to their bloodmoney. While I was sitting in one of the gatherings of my tribe. Bani Mudlij, a man from them came to us and stood up while we were sitting, and said, "O Suraqa! No doubt, I have just seen some people far away on the seashore, and I think they are Muhammad and his companions." Suraqa added, "I too realized that it must have been they. But I said 'No, it is not they, but you have seen so-and-so, and so-and-so whom we saw set out.' I stayed in the gathering for a while and then got up and left for my home. and ordered my slave-girl to get my horse which was behind a hillock, and keep it ready for me.

Then I took my spear and left by the back door of my house dragging the lower end of the spear on the ground and keeping it low. Then I reached my horse, mounted it and made it gallop. When I approached them (i.e. Muhammad and Abu Bakr), my horse stumbled and I fell down from it, Then I stood up, got hold of my quiver and took out the divining arrows and drew lots as to whether I should harm them (i.e. the Prophet (ﷺ) and Abu Bakr) or not, and the lot which I disliked came out. But I remounted my horse and let it gallop, giving no importance to the divining arrows. When I heard the recitation of the Quran by Allah's Messenger (ﷺ) who did not look hither and thither while Abu Bakr was doing it often, suddenly the forelegs of my horse sank into the ground up to the knees, and I fell down from it. Then I rebuked it and it got up but could hardly take out its forelegs from the ground, and when it stood up straight again, its fore-legs caused dust to rise up in the sky like smoke. Then again I drew lots with the divining arrows, and the lot which I disliked, came out. So I called upon them to feel secure. They stopped, and I remounted my horse and went to them. When I saw how I had been hampered from harming them, it came to my mind that the cause of Allah's Messenger (ﷺ) (i.e. Islam) will become victorious. So I said to him, "Your people have assigned a reward equal to the bloodmoney for your head." Then I told them all the plans the people of Mecca had made concerning them. Then I offered them some journey food and goods but they refused to take anything and did not ask for anything, but the Prophet (ﷺ) said, "Do not tell others about us." Then I requested him to write for me a statement of security and peace. He ordered 'Amr bin Fuhaira who wrote it for me on a parchment, and then Allah's Messenger (ﷺ) proceeded on his way. 

Narrated Suraqa bin Ju'sham s:

Allah's Messenger (ﷺ) met Az-Zubair in a caravan of Muslim merchants who were returning from Sham. Az-Zubair provided Allah's Messenger (ﷺ) and Abu Bakr with white clothes to wear. When the Muslims of Medina heard the news of the departure of Allah's Messenger (ﷺ) from Mecca (towards Medina), they started going to the Harra every morning . They would wait for him till the heat of the noon forced them to return. One day, after waiting for a long while, they returned home, and when they went into their houses, a Jew climbed up the roof of one of the forts of his people to look for some thing, and he saw Allah's Messenger (ﷺ) and his companions dressed in white clothes, emerging out of the desert mirage.

The Jew could not help shouting at the top of his voice, "O you 'Arabs! Here is your great man whom you have been waiting for!" So all the Muslims rushed to their arms and received Allah's Messenger (ﷺ) on the summit of Harra. The Prophet (ﷺ) turned with them to the right and alighted at the quarters of Bani 'Amr bin 'Auf, and this was on Monday in the month of Rabi-ul-Awal. Abu Bakr stood up, receiving the people while Allah's Messenger (ﷺ) sat down and kept silent. Some of the Ansar who came and had not seen Allah's Messenger (ﷺ) before, began greeting Abu Bakr, but when the sunshine fell on Allah's Messenger (ﷺ) and Abu Bakr came forward and shaded him with his sheet only then the people came to know Allah's Messenger (ﷺ). Allah's Messenger (ﷺ) stayed with Bani 'Amr bin 'Auf for ten nights and established the mosque (mosque of Quba) which was founded on piety. Allah's Messenger (ﷺ) prayed in it and then mounted his she-camel and proceeded on, accompanied by the people till his she-camel knelt down at (the place of) the Mosque of Allah's Messenger (ﷺ) at Medina. Some Muslims used to pray there in those days, and that place was a yard for drying dates belonging to Suhail and Sahl, the orphan boys who were under the guardianship of 'Asad bin Zurara. When his she-camel knelt down, Allah's Messenger (ﷺ) said, "This place, Allah willing, will be our abiding place." Allah's Messenger (ﷺ) then called the two boys and told them to suggest a price for that yard so that he might take it as a mosque. The two boys said, "No, but we will give it as a gift, O Allah's Messenger (ﷺ)!" Allah's Messenger (ﷺ) then built a mosque there. The Prophet (ﷺ) himself started carrying unburnt bricks for its building and while doing so, he was saying "This load is better than the load of Khaibar, for it is more pious in the Sight of Allah and purer and better rewardable." He was also saying, "O Allah! The actual reward is the reward in the Hereafter, so bestow Your Mercy on the Ansar and the Emigrants." Thus the Prophet (ﷺ) recited (by way of proverb) the poem of some Muslim poet whose name is unknown to me. (Ibn Shibab said, "In the Hadiths it does not occur that Allah's Apostle recited a complete poetic verse other than this one.") (Sahih Bukhari, 3906)

الحمدلله

 

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறிய ஹிஜ்ரத் 

சம்பவம்

السلام عليكم ورحمة الله وبركاتة

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِٱلرَّحِ يمِ

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நான் விபரமறியத் தொடங்கியது முதல் என் பெற்றோர் (அபூபக்கர் மற்றும் உம்மு ரூமான்) இருவரும் இந்த (இஸ்லாமிய) மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுபவர்களா கவே அன்றி நான் பார்த்ததில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காலையிலும் மாலையிலும் எங்களைச் சந்திக்க வராத ஒரு நாள் கூட எங்களைக் கடந்து சென்றதில்லை. (மக்காவில்) முஸ்லிம்கள் சோதனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட போது, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் (முதலாவதாக) எத்தியோப்பியா (ஹபஷா) நோக்கி ஹிஜ்ரத் செய்யப் புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் 'பர்க் அல்-கிமாத்' என்ற இடத்தை அடைந்தபோது, 'காரா' கோத்திரத்தின் தலைவரான இப்னு அத்தஃகினா அவரைச் சந்தித்தார். அவர், “அபூபக்கரே! எங்கே செல்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். அபூபக்கர் (ரழி), “என் சமுதாயத்தார் என்னை வெளியேற்றி விட்டார்கள்; எனவே நான் பூமியில் சுற்றித் திரிந்து என் இறைவனை வணங்க விரும்புகிறேன்” என்றார்.

இப்னு அத்தஃகினா கூறினார்: “அபூபக்கரே! உங்களைப் போன்றவர் வெளியேறவும் கூடாது; வெளியேற்றப்படவும் கூடாது. ஏனெனில் நீங்கள் இல்லாதவர்களுக்கு ஈட்டித் தருகிறீர்கள்; உறவி னர்களுடன் நல்லுறவைப் பேணுகிறீர்கள்; சிரமப் படுபவர்களின் சுமையைச் சுமக்கிறீர்கள்; விருந்தி னர்களை உபசரிக்கிறீர்கள்; சத்தியத்தால் ஏற்படும் சோதனைகளில் (மக்களுக்குத்) துணை நிற்கிறீர்கள். எனவே நான் உங்களுக்குப் தஞ்ச மளிக்கிறேன் (பாதுகாப்புத் தருகிறேன்). திரும்பிச் சென்று உங்கள் ஊரிலேயே உங்கள் இறைவனை வணங்குங்கள்.” அவர் திரும்பினார்; இப்னு அத்தஃகினாவும் அவருடன் (மக்காவிற்கு) வந்தார்.

இப்னு அத்தஃகினா குறைஷிகளின் பிரமுகர் களைச் சந்தித்து, “அபூபக்கர் போன்ற ஒருவர் வெளியேற்றப்படக் கூடாது. இல்லாதவர்களுக்கு ஈட்டித் தருகிற, உறவுகளைப் பேணுகிற ஒரு மனிதரையா நீங்கள் வெளியேற்றுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். குறைஷிகள் அந்தத் தஞ்சத்தை ஏற்றுக் கொண்டனர். அவர்கள், “அபூபக்கர் தம் வீட்டிற்குள் மட்டும் தொழட்டும்; அங்கே அவர் விரும்பியதை ஓதலாம். ஆனால் அதை வெளிப் படையாகச் செய்து எங்களுக்குத் தொல்லை தரக் கூடாது; ஏனெனில் அவர் எங்கள் பெண்களையும் பிள்ளைகளையும் குழப்பத்தில் (மார்க்க மாற்றத் தில்) ஆழ்த்திவிடுவார் என்று நாங்கள் அஞ்சு கிறோம்” என்றனர்.

அபூபக்கர் (ரழி) சில காலம் அவ்வாறே இருந்தார். பின்னர் அவருக்குத் தன் வீட்டின் முற்றத்தில் ஒரு மஸ்ஜிதை அமைக்கும் எண்ணம் தோன்றியது. அங்கே அவர் பகிரங்கமாகத் தொழவும் குர்ஆன் ஓதவும் ஆரம்பித்தார். இதைக் கண்டு இணை வைப்பாளர்களின் பெண்களும் பிள்ளைகளும் வியப்புடன் அவரைச் சூழ்ந்தனர். அபூபக்கர் (ரழி) அதிகம் அழக்கூடியவராக இருந்தார்; குர்ஆன் ஓதும்போது கண்ணீரைக் கட்டுப்படுத்த மாட்டார். இது குறைஷிப் பிரமுகர்களைப் பயமுறுத்தி யதால், அவர்கள் இப்னு அத்தஃகினாவை அழைத்து முறையிட்டனர். இப்னு அத்தஃகினா அபூபக்கரிடம் வந்து, “ஒன்று வரம்பிற்குள் நில்லுங்கள், அல்லது எனது தஞ்சத்தைத் திருப்பித் தந்துவிடுங்கள்” என்றார். அபூபக்கர் (ரழி), “உமது தஞ்சத்தை உமக்கே திருப்பித் தருகிறேன்; அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பையே நான் பொருந்திக் கொள்கிறேன்” என்றார்.

அந்த நாட்களில் நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் இருந்தார்கள். அவர்கள் முஸ்லிம்களிடம், “நீங்கள் ஹிஜ்ரத் செய்யுமிடம் (மதீனா) எனக்குக் காட்டப் பட்டது; அது இரண்டு எரிமலைக் கற்களுக்கு (லாபத்தைன்) இடையில் பேரீச்சை மரங்கள் நிறைந்த பூமி” என்றார்கள். மதீனாவிற்குப் புறப்படத் தயாரான அபூபக்கரிடம் நபி (ஸல்), “பொறுத்திருங்கள், எனக்கும் அனுமதி கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்” என்றார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) நபி (ஸல்) அவர்களுக்காகத் தம்மைத் தடுத்துக் கொண்டு, இரண்டு ஒட்டகங்களுக்கு நான்கு மாதங்களாகத் தீவனம் தந்து தயார் செய்தார்.

ஒரு நாள் நண்பகலில் நபி (ஸல்) அவர்கள் தலையை மறைத்தவாறு அபூபக்கர் இல்லத்திற்கு வந்தார்கள். நபி (ஸல்), “உங்களுடன் இருப்ப வர்களை வெளியேற்றுங்கள்” என, அபூபக்கர் (ரழி) “இவர்கள் உங்கள் குடும்பத்தினர் தான்” என்றார். நபி (ஸல்), “எனக்கு ஹிஜ்ரத் செய்ய அனுமதி கிடைத்துவிட்டது” என்றதும், அபூபக்கர் (ரழி) “உங்களுடன் வர எனக்கும் அனுமதி உண்டா?” எனக் கேட்டார். நபி (ஸல்) “ஆம்” என்றார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) ஒரு ஒட்டகத்தை வழங்க முன்வர, நபி (ஸல்) “விலைக்கு மட்டுமே (பெற்றுக் கொள்வேன்)” என்றார்கள்.

நாங்கள் பயண ஏற்பாடுகளைத் துரிதமாகச் செய்தோம். அஸ்மா (ரழி) தனது இடுப்புக் கச்சையைக் கிழித்து உணவுப் பையைக் கட்டியதால் 'தாத் அந்-நிதாகைன்' எனப் பெயர் பெற்றார். பின்னர் அவர்கள் 'தவ்ர்' குகையில் மூன்று இரவுகள் தங்கியிருந்தனர். அபூபக்கரின் மகன் அப்துல்லாஹ் செய்திகளைச் சேகரிப்பார்; ஆமிர் பின் ஃபுஹைரா பாலுணவு வழங்குவார். அவர்கள் 'பனூ தில்' கோத்திர வழிகாட்டியை (கிர்ரீத்) வாடகைக்கு அமர்த்தி கடற்கரை வழியாக (மதீனா நோக்கி) நடந்தனர். [ஸஹீஹ் புகாரி 3905]

الحمدلله